Giriş:Akciğer kanseri, yüksek morbidite ve ölüm oranıyla dünyadaki en yaygın kanserlerden biridir1. Evre I,II ve bazı koşullarda III NSCLC'nin tedavisi, cerrahi rezeksiyon ve sonrasında adjuvan tedavidir.Son yıllarda, esas olarak inflamasyon durumunu yansıtan kan sonuçlarının değerlendirilmesine dayanan, bu karmaşıklığı yeniden üretilebilir ve değerlendirilmesi kolay araçlarla yakalamaya yönelik çeşitli girişimlerde bulunulmuştur2.Nötrofil-lenfosit oranı (NLR), trombosit-lenfosit oranı (PLR) ve sistemik immün-inflamasyon indeksi (SII, yani NLR çarpı trombositler) en çok araştırılan formüller arasında yer almaktadır ve onkolojide farklı ortamlarda, özellikle akciğer kanseri olan hastalar için uygulanmıştır3–6.Bu çalışmada, opere olup adjuvan tedavi alan NSCLC hastalarında nüksü predikte etme açısından öngörücüsü olabilecek inflamatuar indekslerin değerlendirilmesini amaçladık. Materyal ve Metod:Çalışmaya Afyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bölümü dosya arşivlerinde Akciğer kanseri olarak kayıtlı tüm olgular incelendi.Opere olup adjuvan kemoterapi alan ve verilerine ulaşılabilen düzenli takipli 58 olgu ile çalışmaya devam edildi.

Bulgular:Çalışmaya dahil edilen hastaların genel özellikleri Tablo.1’de gösterilmiştir. Hastaların %98.3’ü adjuvan tedavi aldı. Takipte hastaların %37.9’unda (n=22) nüks gelişti. Çalışma tamamlandığı dönemde hastaların %58.6’sı hayattaydı. Sistemik İnflamatuvar indekslerin cutoff’unun belirlenmesi için ROC analizi yapıldı. Anlamlı bir değer belirlenememesi üzerine median cut off alındı. Değerler bunun üzerinden düşük ya da yüksek olarak kategorize edildi. DFS açısından inflamatuvar indeksler değerlendirildiğinde Evre 1-2 hastalıkta SII ve NLR ölçümlerinde anlamlılık saptandı (Tablo 2.)Erken evre (Evre 1-2) hastalıkta nüksü predikte edebilecek sistemik inflamatuvar indeksler Cox regresyon analizi ile değerlendirildi (Tablo 3). Univaryant analizde NLR ve LDH anlamlılık gösterdi. Bu parametreler ile yapılan multivaryant analizde LDH değerleri operasyon sonrası nüksü predikte etmede tek başına bağımsız değişken olarak gözlemlendi (p=0.003).

Tartışma:Erken evre hastalık değerlendirildiğinde SII, NLR ve LDH düzeyleri nüksü predikte etmek açısından önplana çıkan parametrelerdir. Yüksek SII ve NLR hastalarında daha iyi bir DFS saptanırken, LDH düzeyi düşük olan hastalarda nüks daha az sıklıkla gözlemlenmiştir. Cox regresyon analizinde univaryant analizde NLR ve LDH anlamlılık göstermiş olup multivaryant analizde sadece LDH değerleri nüksü predikte etmede tek başına bağımsız değişken olmuştur.Bu parametreler ışığında adjuvan tedavinin omit edilebileceği ya da konsolide edilebileceği gruplar belirlenerek hastaların hastalıksız ve genel sağkalım sürelerinde iyileştirmeler sağlanabilir. Bunun için daha büyük ve kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır.