Türk Tıbbi Onkoloji Kongresi

Türk Tıbbi Onkoloji Kongresi

TTOD 2026
Sunum No: S-054
Diğer

İLERİ EVRE SOLİD TÜMÖRLÜ HASTALARDA HASTANEYE YATIŞ ANI MONOSİT-LENFOSİT ORANININ KISA DÖNEM MORTALİTE İLE İLİŞKİSİ

Ali Aktaş1, Ahmet Bilgehan Şahin1

1 Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi, Tıbbi Onkoloji, Bursa

Görüntüleme: 1
 - 
İndirme : 1

Amaç: Plansız hastaneye yatışlar, ileri evre solid tümörlü hastalarda sık görülmekte ve belirgin kısa dönem mortalite ile ilişkilidir. Nötrofil-lenfosit oranı (NLR) ve monosit-lenfosit oranı (MLR) gibi tam kan sayımından türetilen inflamatuvar indeksler, ayaktan onkoloji pratiğinde prognostik değer göstermiştir; ancak akut olarak hastaneye yatırılan kanser hastalarındaki klinik kullanımları ve kısa dönem mortaliteyi öngörmedeki rolleri net değildir. Bu çalışmada, onkoloji servisinde yatan hastalarda yatış anındaki bu inflamatuvar indekslerin kısa dönem mortalite ile ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

Yöntem: Şubat–Ağustos 2025 tarihleri arasında Bursa Uludağ Üniversitesi Tıbbi Onkoloji servisinde, evre III–IV solid tümör nedeniyle yatırılan erişkin hastalar retrospektif olarak incelendi. Her yatış analitik birim olarak değerlendirildi. Yatış anındaki tam kan sayımından nötrofil-lenfosit oranı (NLR), monosit-lenfosit oranı (MLR), trombosit-lenfosit oranı (PLR) ve sistemik immün-inflamasyon indeksi (SII) hesaplandı. Primer sonlanım 30 günlük tüm nedenlere bağlı mortalite, sekonder sonlanım 90 günlük mortaliteydi. Tekrarlayan yatışları dikkate almak için genelleştirilmiş tahmin denklemleri (GEE) lojistik regresyon modeli kullanıldı.

Bulgular: Toplam 163 hastaya ait 194 yatış analiz edildi. 30 ve 90 günlük mortalite oranları sırasıyla %44,8 ve %63,9 idi. 30 günlük mortalite gelişen yatışlarda medyan MLR daha yüksekti (0,88’e karşı 0,61; p=0,007). Tek değişkenli analizde yüksek MLR, 30 günlük mortalite ile ilişkili bulundu (OR 1,87; 95% CI 1,20–2,90; p=0,005). ECOG performans durumu ve metastatik yük için düzeltme sonrası MLR bağımsızlığını korudu (adjusted OR 1,68; 95% CI 1,08–2,62; p=0,021). Sonuçlar C-reaktif protein ve serum albümin için ek düzeltmede de anlamlıydı. NLR daha zayıf ilişki gösterirken, PLR ve SII bağımsız prediktör değildi. 90 günlük mortalitede baskın belirleyici ECOG performans durumu olup MLR bağımsız anlamlılığını sürdürmedi.

Sonuç: İleri evre solid tümörlü hastalarda yatış anındaki MLR, kısa dönem mortalitenin bağımsız bir prediktörüdür. Basit ve düşük maliyetli bir belirteç olarak MLR, yatan hasta onkoloji pratiğinde erken risk sınıflandırmasına katkı sağlayabilir.


Anahtar Kelimeler : MLR, inflamasyon belirteçleri, hastane yatışı, kısa dönem mortalite, prognostik faktör