Amaç: İlaç ilişkili immün trombositopeni (drug-induced immune thrombocytopenia, DITP), ilaç varlığında gelişen antikor aracılı periferik trombosit yıkımı ile karakterize, nadir ancak yaşamı tehdit edebilen bir tablodur. İrinotekan sıklıkla gecikmiş kemik iliği baskılanmasına bağlı trombositopeni yaparken, infüzyon sırasında akut immün mekanizmaya bağlı ani trombosit düşüşü oldukça nadirdir. Bu olguda irinotekan ile ilişkili akut DITP sunulmuştur.
Yöntem: Metastatik rektum adenokarsinomu nedeniyle FOLFIRI (folinik asit, florourasil, irinotekan) ve bevacizumab tedavisi alan hastanın klinik seyri ve laboratuvar verileri geriye dönük olarak değerlendirilmiştir.
Bulgular: 57 yaşında kadın hasta, 2021’de pT2N0 rektum adenokarsinomu nedeniyle opere edilmiş; 2024’te lokal nüks ve metastatik hastalık gelişmesi üzerine sistemik tedavi başlanmıştır. Progresyon sonrası FOLFIRI + bevacizumab rejimine geçilmiştir. Kemoterapi öncesi 12.01.2026 tarihli hemogram normal bulunmuştur (Hb (hemoglobin) 12,5 g/dL; WBC (lökosit) 4,5×10⁹/L; PLT (trombosit) 182×10³/µL). 13.01.2026’da üçüncü kür sırasında irinotekan infüzyonunun başlamasından yaklaşık 10 dakika sonra titreme, dispne ve hipotansiyon gelişmiş ve infüzyon derhal durdurulmuştur. Eş zamanlı yalnız diş eti kanaması izlenmiştir. Aynı anda bakılan kontrol hemogramında PLT 2×10³/µL saptanmış; Hb stabil kalmış ve WBC’de anlamlı değişiklik izlenmemiştir. Hb ve WBC’nin korunmuş olması, kemik iliği baskılanmasına bağlı sitopeni lehine değildir. İrinotekan kalıcı olarak kesilmiş, 1 mg/kg dozunda sistemik kortikosteroid tedavisi başlanmış ve trombosit transfüzyonu uygulanmıştır. Üçüncü günde PLT 76×10³/µL’ye yükselmiştir. Takipte trombosit sayısı birinci haftada >100×10³/µL, ikinci haftada >200×10³/µL olarak saptanmıştır. Ayrıca önceki irinotekan maruziyetinde PLT’nin yaklaşık 70×10³/µL’ye düştüğü öğrenilmiştir. İlaç-bağımlı trombosit antikoru testi merkezimizde çalışılamamıştır.
Sonuç: İrinotekan, özellikle daha önce maruziyet öyküsü olan hastalarda, infüzyon sırasında gelişen sistemik reaksiyonla birlikte ani, derin ve çoğu zaman izole trombosit düşüşü şeklinde akut DITP’ye yol açabilmektedir. Bu paternin gecikmiş miyelosupresyondan ayırt edilmesi, ilacın hızla kesilmesi ve kortikosteroid/destek tedavisinin erken başlanması, yaşamı tehdit eden kanama komplikasyonlarını önlemede kritik öneme sahiptir.