Amaç
Renin–anjiyotensin sisteminin tümör mikrosirkülasyonu, anjiyogenez ve inflamasyon üzerindeki düzenleyici etkileri giderek daha fazla ilgi çekmektedir. ACE inhibitörleri (ACE- İ) ve anjiyotensin reseptör blokerlerinin (ARB) bazı solid tümörlerde sağkalım üzerinde olumlu etkiler gösterebileceği bildirilmiştir. Ancak low-grade santral sinir sistemi (SSS) tümörlerinde bu ilişkinin rolü net değildir. Bu çalışmada kronik ACE-İ/ARB kullanımının genel sağkalım (overall survival, OS) ve progresyonsuz sağkalım (progression-free survival, PFS) üzerindeki etkisi değerlendirildi.

Yöntem
Low-grade SSS tümörü tanısıyla izlenen 79 hasta retrospektif olarak analiz edildi. ACE- İ/ARB kullanımı tanı anından itibaren kronik kullanım olarak tanımlandı. OS ve PFS tanı tarihinden itibaren Kaplan–Meier yöntemi ile hesaplandı ve log-rank testi ile karşılaştırıldı. Medyan takip süresi reverse Kaplan–Meier yöntemi ile belirlendi. Bağımsız prognostik faktörler univaryant ve multivaryant Cox regresyon analizleri ile değerlendirildi.

Bulgular
Hastaların 17’si (%21,5) ACE-İ/ARB kullanmaktaydı. Medyan takip süresi 213 ay (%95 güven aralığı: 122–303) idi. Medyan OS ACE-İ/ARB kullanan hastalarda 137 ay, kullanmayanlarda 70 ay olarak saptandı (log-rank p=0,008). Medyan PFS sırasıyla 50 ay ve 20 ay idi (log-rank p=0,012). Multivaryant analizde PFS açısından grade 3 tümör varlığı (HR: 3,34; %95 GA: 1,77–6,33; p<0,001) ve ACE-İ/ARB kullanılmaması (HR: 3,01; %95 GA: 1,32–6,84; p=0,009) bağımsız risk faktörleri olarak belirlendi. ACE-İ/ARB kullanmayan hastalarda progresyon riski yaklaşık üç kat artmıştı. OS analizinde ise yalnızca grade 3 tümör varlığı bağımsız kötü prognostik faktör olarak saptandı (HR: 1,88; %95 GA: 1,02–3,46; p=0,042), ACE-İ/ARB etkisi multivaryant modelde sınırda kaldı (HR: 2,38; p=0,089).

Sonuç
Low-grade SSS tümörlü hastalarda kronik ACE-İ/ARB kullanımı özellikle progresyonsuz sağkalım açısından güçlü ve bağımsız bir prognostik faktör olarak saptanmıştır. Bulgular, renin–anjiyotensin sistem inhibisyonunun tümör biyolojisi üzerinde potansiyel bir düzenleyici rolü olabileceğini düşündürmektedir. Bu hipotezin doğrulanması için daha geniş ve prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır.