Amaç
Sistektomi yapılan mesane kanserli hastalarda yapılan güncel bir meta-analizde sarkopeni genel sağkalım(OS) ve kansere özgü sağkalımda (CSS) kötüleşme ile ilişkili bulunmuştur(1). Bu çalışmanın amacı ise metastatik ürotelyal karsinomlu hastalarda BT/PET-BT tabanlı sarkopeni ve vücut kompozisyonu parametrelerinin klinik özellikler ile genel sağkalım (OS) ve progresyonsuz sağkalım (PFS) üzerindeki prognostik etkisini değerlendirmektir.

Yöntem
Bu retrospektif çalışmaya Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı’nda metastatik ürotelyal karsinom tanısı ile birinci basamak sistemik tedavi başlanan ve uygun bazal görüntülemesi bulunan 89 hasta dahil edildi.Bazal BT/PET-BT görüntülerinden total yağ alanı(TFA), subkutan yağ alanı(SFA), visseral yağ alanı(VFA),psoas kas alanı,psoas kas indeksi(PMI) ve kas dansitesi ölçüldü.Sarkopeni,Yamamoto kriterlerine uygun olarak;erkeklerde <3,7 cm²/m², kadınlarda <2,9 cm²/m² olan cinsiyete özgü PMI eşiklerine göre tanımlandı (2). Sağkalım analizleri Kaplan–Meier yöntemi ile gerçekleştirildi;prognostik faktörler tek ve çok değişkenli Cox regresyon analizi ile değerlendirildi.

Bulgular
Çalışmaya dahil edilen hastaların %86,5’i (n=77) erkekti.Ortalama yaş 66 idi, sarkopenik ve non-sarkopenik hastalar arasında anlamlı fark saptanmadı (63,1 ± 9,7 vs 66,4 ± 8,6 yıl; p=0,227).Hastaların %87,6’sında bazal görüntüleme yöntemi BT idi. Ölçümlere göre hastaların %13,5’i (n=12) sarkopenik olarak sınıflandırıldı.Sarkopenik hastalarda bazal psoas kas hacmi ( p<0.001), PMI ( p<0.001) ve kas dansitesi (0.028) non-sarkopenik hastalara kıyasla anlamlı olarak daha düşüktü.Sarkopenik grupta total yağ alanı anlamlı derecede daha düşük saptandı (203 ± 134,6 vs 290,1 ± 126,2 cm²; p=0,030); visseral yağ alanı ise daha düşük olma eğilimi gösterdi (p=0,060) (Tablo 1). Tüm kohortta medyan OS 63,1 ay (%95 GA: 4,6–121,7) olup 5 yıllık OS %55 hesaplandı.Beş yıllık OS sarkopenik hastalarda %37, non-sarkopenik hastalarda %58 idi.Medyan PFS 11,1 ay (%95 GA: 8,2–13,9) olarak bulundu.Tek değişkenli Cox regresyon analizinde sarkopeni (p=0,033), N1 nodal hastalık (p<0.001), karaciğer metastazı (p<0.001) ve yüksek nötrofil-lenfosit oranı (NLR) (p<0.001) daha kötü OS ile anlamlı olarak ilişkiliydi. Çok değişkenli analizde de sarkopeni (HR: 5,18; %95 GA: 1,22–21,91; p=0,025), N1 nodal hastalık (p=0,007), karaciğer metastazı (p=0,036) ve yüksek NLR (p=0,009) OS için bağımsız kötü prognostik faktörler olarak saptandı(Tablo 2).

Sonuç
Metastatik ürotelyal karsinomda görüntüleme temelli sarkopeni, genel sağkalımı öngören güçlü ve bağımsız bir kötü prognostik faktör olabilir. Literatüre dayalı cinsiyete özgü PMI eşikleri ile yapılan vücut kompozisyonu analizlerinin klinik pratiğe entegrasyonu, risk sınıflaması ve tedavi stratejilerinin bireyselleştirilmesine katkı sağlayabilir.Bu bulguların klinik geçerliliğinin netleştirilmesi için daha büyük hasta popülasyonlarını içeren prospektif çalışmalara gereksinim vardır.