Amaç
HER2-pozitif erken evre meme kanserinde neoadjuvan tedavide taksan + trastuzumab + pertuzumab (THP) rejimine karboplatin eklenmesinin (TCHP) patolojik tam yanıt (pCR) üzerine ek katkı sağlayıp sağlamadığını değerlendirmek.

Gereç ve Yöntem
PubMed ve Cochrane veri tabanlarıyla birlikte major kongrelerde sunulan çalışmaların sistematik literatür taraması yapıldı. Neoadjuvan dönemde TCHP ile THP’yi karşılaştıran çalışmalar dahil edildi. Primer sonlanım noktası intention-to-treat (ITT) popülasyonda pCR idi. Hormon reseptör (HR) durumu, lenf nodu durumu, klinik evre ve tümör derecesine göre alt grup analizleri planlandı. Etki büyüklükleri rastgele etkiler modeli kullanılarak odds oranı (OR) ve %95 güven aralığı (GA) olarak hesaplandı. Heterojenite I² istatistiği ile değerlendirildi.

Bulgular
Toplam 8 çalışma (2 prospektif, 6 retrospektif) ve 2.529 hasta analiz edildi. ITT popülasyonda pCR oranları TCHP kolunda %62,2, THP kolunda %61,7 idi. Karboplatin eklenmesi pCR açısından istatistiksel olarak anlamlı üstünlük sağlamadı (OR 1,15; %95 GA 0,82–1,60; p=0,42, I²=68%). HR-negatif alt grupta pCR oranları sırasıyla %74,5 ve %78,6 (OR 0,98; %95 GA 0,35–2,76), HR-pozitif alt grupta %54,4 ve %54,2 (OR 1,01; %95 GA 0,78–1,30) olup anlamlı fark saptanmadı. Lenf nodu negatif hastalarda pCR oranları %67,8 ve %67,3 (OR 1,09; %95 GA 0,60–1,98), lenf nodu pozitif hastalarda %59,9 ve %63,4 (OR 0,87; %95 GA 0,64–1,19) idi. Klinik evre II’de pCR oranları %63,0 ve %65,7 (OR 0,88; %95 GA 0,60–1,29), evre III’te %59,8 ve %63,6 (OR 0,87; %95 GA 0,48–1,55) olarak bulundu.

Sonuç
Neoadjuvan HER2-pozitif meme kanserinde taksan + dual HER2 blokajına karboplatin eklenmesi, toplam popülasyonda ve incelenen hiçbir klinik alt grupta pCR oranlarını anlamlı biçimde artırmamaktadır. Mevcut veriler ışığında karboplatinin rutin eklenmesi yerine hasta bazlı, seçici bir yaklaşım daha rasyonel görünmektedir.