Amaç: Bu çalışmada, neoadjuvan kemoterapi (NAK) alan meme kanseri hastalarında GATA-3, gross kistik hastalık sıvı proteini 15 (GCDFP-15) ve mammaglobin immünohistokimyasal markerlarının patolojik tam yanıt (pCR) ile ilişkisinin değerlendirilmesi ve üç markerin kombine prediktif değerinin araştırılması amaçlanmıştır.
Yöntem: Ocak 2020 – Aralık 2025 tarihleri arasında Alanya Alaaddin Keykubat Üniversitesi Hastanesi’nde NAK alan ve ardından cerrahi uygulanan 50 kadın meme kanseri hastası retrospektif olarak incelendi. Tedavi öncesi tru-cut biyopsi örneklerinde GATA-3, GCDFP-15 ve mammaglobin ekspresyonu immünohistokimya ile değerlendirildi. Patolojik yanıt Miller-Payne (MP) gradeleme sistemi ile belirlendi. İstatistiksel analizlerde Fisher exact test, Mann-Whitney U testi, Spearman korelasyon ve multivaryat lojistik regresyon kullanıldı.
Bulgular: Hastaların ortalama yaşı 52,5±9,1 yıl olup toplam pCR oranı %16 (n=8) idi. GATA-3 pozitifliği alt tipler arasında anlamlı farklılık gösterdi (χ²=19,15; p<0,001). GATA-3 pozitif hastalarda pCR oranı %3,7 (1/27) iken negatif hastalarda %30,4 (7/23) olarak saptandı. Univaryat analizde yalnızca GATA-3 pCR ile anlamlı ilişki gösterdi (odds oranı [OO]=0,088; %95 güven aralığı [GA]: 0,01-0,78; p=0,017). Yaş, Ki67, klinik evre, GCDFP-15 ve mammaglobin için düzeltme yapılan multivaryat analizde GATA-3 bağımsız negatif prediktör olarak kaldı (OO=0,077; %95 GA: 0,006-0,98; p=0,048). Üç markerin toplam pozitiflik skoru (0-3) ile pCR arasında anlamlı negatif korelasyon saptandı (Spearman rho=-0,363; p=0,010). Hiçbir marker pozitif olmayan hastalarda pCR %50,0 iken üç markerin de pozitif olduğu grupta pCR %0,0 bulundu.
Sonuç: GATA-3 ekspresyonu NAK alan meme kanseri hastalarında pCR için bağımsız negatif prediktördür. Üç luminal diferansiyasyon markerinin kombine değerlendirilmesi, marker pozitiflik sayısı arttıkça pCR olasılığının anlamlı şekilde azaldığını gösteren bir doz- yanıt ilişkisi ortaya koymuştur. Bu bulgular, tedavi öncesi luminal diferansiyasyon marker panelinin kemoterapi yanıtı öngörüsünde klinik karar verme sürecine katkı sağlayabileceğini düşündürmektedir.